تریبون کاشان/ آرزو غفوری
جنگ، این پدیده شوم و ویرانگر، همیشه روی دیگری هم داشته است: روایتگران شجاعی که به جای تفنگ، میکروفون به دست میگیرند و به جای گلوله، کلمات را پرتاب میکنند. آنها سربازان میدان اطلاعرسانی هستند؛ رزمندگانی که با دوربین و قلم، تاریخ را در لحظه مینویسند و حقیقت را فریاد میزنند، حتی اگر این فریاد، آخرین صدایشان باشد.
در میان این راویان بیادعا، سحر امامی، گوینده شبکه خبر کشورمان، چهرهای شد که جهان، شجاعتش را دید. وقتی موشکهای رژیم صهیونیستی ساختمان صدا و سیما را هدف قرار داد، او نه تنها از جای خود تکان نخورد، بلکه با صلابت و غرور، جنایت دشمن را رسوا کرد. حتی وقتی سقف استودیو بر سرش فروریخت، لحظهای از پای ننشست. صدای تکبیر همکارانش، نشان داد که اینجا ایران است؛ جایی که ترس، معنی ندارد و مقاومت چون خون در رگهای فرزندانش جاریست.
“صدای حقیقت خاموششدنی نیست!”
این جمله سحر امامی بود؛ شعاری که نه تنها یک خبرنگار، که ملتی را توصیف میکند. او در آن لحظات هراسانگیز، تنها یک مجری نبود؛ نماد زنی ایرانی بود که در برابر زورگویان جهان میایستد و میگوید: “ما از آرمانمان دفاع میکنیم، حتی اگر هزینهاش جانمان باشد.”
البته شجاعت خانم امامی به همین جا ختم نشد. امامی بعد از این اتفاق با قدرت و صلابت بیشتر و به دور از هر گونه نگرانی دوباره به عرصه اجرا بازگشت و با اطلاع رسانی نسبت به اتفاق صورت گرفته خطاب به مردم بیان کرد: برخلاف آنچه دشمن تصور میکرد که صدای اطلاع رسانی و حقیقت خاموش میشود اما با قدرت جنایات صهیونیست آشکار میشود بر جهانیان. وی با اشاره به حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی عنوان کرد: من آن لحظه حس کردم باید گفته شود این رژیم کارش دقیقاً با شما مردم است و صحبتش با شما مردم ایران است. اگر میگوید با شما کار نداریم اتفاقاً دقیقاً با شماست و گرنه این اقدام وحشیانه را نمیکرد که صدای خبر را خاموش کند.
امامی اضافه کرد: آنچه دقایق قبل در ساختمان خبر ملاحظه کردید، روزهای گذشته در مناطق مختلف به نوعی دیگر با شهادت رسیدن نوجوانان، کودکان، نوزادان زنان و غیرنظامیان دیدیم. اما مردان نیروهای مسلح در جمهوری اسلامی ایران پرقدرت راه دفاع از عزت ایران را و راه دفاع از پیشرفتهایی را که دانشمندان و مردان و مردمان بیگناه ما به خاطر آن رفتند ادامه میدهند. دشمن فکر میکند شکاف بهوجود آورده ولی نمیداند همه ما سرباز وظن هستیم و از راه و آرمان عزیزانی که از دست دادیم دفاع خواهیم کرد.
خبرنگاران جنگ؛ قربانیان سکوت جهانی
اما این روایت، یک درد بزرگ را هم فریاد میزند: حقوق خبرنگاران در جنگها، همیشه پایمال میشود. طبق قوانین بینالمللی، هدف قرار دادن عمدی خبرنگاران و رسانهها جنایت جنگی است، اما چه بسیارند روزنامهنگارانی که در سکوت جامعه جهانی، به خاک و خون کشیده شدهاند. ساختمان صدا و سیما، تنها یکی از هزاران هدف غیرنظامی است که در جنگها ویران شده، اما دنیا گویا به این جنایات عادت کرده است. سحر امامی و همکارانش ثابت کردند که خبرنگاران جنگ، سربازان بیسلاح میدان نبرد هستند. آنها با حضورششان، مرز بین حقیقت و دروغ را حفظ میکنند. پس چرا جامعه جهانی وقتی پای حمایت از آنها به میان میآید، سکوت میکند؟ چرا سازمانهای مدعی حقوق بشر، وقتی پای بمباران رسانههای مستقل میشود، چشمهایشان را میبندند؟
تقدیم مدال طلا به یک قهرمان واقعی
حرکت جواد فروغی، قهرمان تیراندازی ایران، که مدال طلای خود را به سحر امامی تقدیم کرد، پیامی بزرگ دارد: قهرمان واقعی، کسی است که در میدان حقیقتگویی میایستد. سحر امامی، نه با اسلحه، که با شهامت کلامش، دشمن را به زانو درآورد. او ثابت کرد که مقاومت، فقط در میدان رزم نیست؛ گاهی یک اجرای ساده خبری، میتواند تیری باشد به قلب توطئهگران.
سخن آخر: حقیقت، شکستناپذیر است
جنگها تمام میشوند، اما روایتها ماندگار میشوند. امروز نام سحر امامی در تاریخ ایران ثبت شد؛ زنی که در لحظه وحشت، ایستاد و فریاد زد: “ما هرگز تسلیم نمیشویم!”
و این درس بزرگی است برای همه ما: در نبرد بین حق و باطل، همیشه این صدای حقیقت است که پیروز میشود؛ حتی اگر برای لحظهای، خاموش به نظر برسد. یادمان باشد: خبرنگاران جنگ، نگهبانان حقیقتند و حمایت از آنها، دفاع از آزادی بشریت است
